Get Adobe Flash player

Projekty

Karkonoski Park Narodowy bierze aktywny udział w aplikowaniu o środki pochodzące z funduszy europejskich. Do tej pory udało się nam podpisać dwie umowy o dofinansowanie w ramach prowadzonego konkursu: Budowa lub modernizacja małej infrastruktury turystycznej służącej zabezpieczaniu obszarów chronionych przed nadmierną presją turystów, który jest ogłaszany w ramach V osi priorytetowej Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

Cel konkursu: Przywracanie właściwego stanu siedlisk przyrodniczych i ostoi gatunków na obszarach chronionych wraz z zachowaniem zagrożonych wyginięciem gatunków oraz różnorodności biologicznej poprzez ich zabezpieczenie przed nadmierną i niekontrolowaną presją turystów.

Na obszarze Karkonoskiego Parku Narodowego wytyczonych jest 117,6 km szlaków turystycznych, co przy obecnej powierzchni Parku daje średnią gęstość szlaków – 2,1 km/km2 – najwyższą z pośród wszystkich polskich parków narodowych. Przeprowadzona analiza operatu ochrony ekosystemów nieleśnych pod kątem udziału zagrożeń i działań ochronnych związanych z turystyką w stosunku do ogólnej liczby zagrożeń wykazuje, że: 63% źródeł zagrożeń zależne jest od aktywności turystycznej i funkcjonowania związanej z nią infrastruktury; 73% planowanych działań ochronnych związanych jest ściśle z obsługa ruchu turystycznego. Zagrożenia związane z ruchem turystycznym: procesy erozyjne spowodowane ruchem pieszym, wydeptywanie roślinności, zakłócanie naturalnego spływu wód należą aktualnie do głównych zagrożeń mających wpływ na przyrodę Parku. Celem projektów jest zminimalizowanie negatywnego wpływu turystyki pieszej na cenne ekosystemy leśne i nieleśne wzdłuż szlaku szlaków turystycznych.

Podejmowane działania w projektach: zabudowa przeciwerozyjna szlaków turystycznych i ich bezpośredniego sąsiedztwa, przeciwdziałanie wydeptywaniu cennych zbiorowisk roślinnych, zmiana przebiegu szlaków w celu ochrony zbiorowisk roślinnych, odtworzenie właściwego składu gatunkowego przekształconych zbiorowisk, restytucja rzadkich i zagrożonych gatunków, wzbogacanie różnorodności biologicznej w oparciu o miejscowe ekotypy roślin, edukacja ekologiczna oraz zapobieganie nielegalnej penetracji siedlisk przyrodniczych, usuwanie starych elementów infrastruktury turystycznej.

Efekty ekologiczne: odtworzenie różnorodności biologicznej oraz złożoności układów ekologicznych w bezpośrednim otoczeniu modernizowanego szlaku; zabezpieczanie przed degradacją i zanikaniem gatunków, populacji i zoocenoz o charakterze naturalnym, w szczególności gatunków o dużej randze ekologicznej i prawnej (Natura 2000, gatunki prawnie chronione, endemity, relikty polodowcowe, gatunki o wysokiej randze regionalnej) wraz z ich siedliskami; ograniczenie procesów erozyjnych oraz przywrócenie właściwych stosunków wodnych; zwiększenie areału powierzchniowego zajmowanego przez zagrożone siedliska oraz właściwe dla nich gatunki fauny i flory; podniesienie bezpieczeństwa i kultury zwiedzania, podniesienie świadomości ekologicznej i uwrażliwienie na potrzeby ochrony.